Obowiązek wyposażenia mieszkań w konkretne urządzenia został już zapisany w przepisach, ale termin jego spełnienia zależy od sposobu i daty rozpoczęcia użytkowania lokalu. W mieszkaniach użytkowanych jako mieszkalne 23 grudnia 2024 r. wymagania zaczną być stosowane od 1 stycznia 2030 r., natomiast nowe lokale muszą spełniać je wcześniej.
Warszawa nocą. Zdjęcie wykonane z tarasu widokowego Varso. | Fot. Warszawa w Pigułce.Montaż czujników dymu i czadu 1 stycznia 2030 r. nie dotyczy każdego mieszkania, niektórzy muszą to zrobić wcześniej
Zmiany wprowadziło rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 21 listopada 2024 r., opublikowane w Dzienniku Ustaw pod pozycją 1716. Dodało ono § 28a do rozporządzenia z 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. Przepisy przyjęto więc w 2024 r., a właścicieli poszczególnych rodzajów lokali objęto różnymi terminami dostosowania.
Najważniejsza dla właścicieli starszych mieszkań jest zasada przejściowa z § 2 ust. 2 rozporządzenia zmieniającego. o ile lokal był użytkowany jako mieszkalny 23 grudnia 2024 r., wymagania dotyczące jego wyposażenia stosuje się od 1 stycznia 2030 r. Komenda Główna Państwowej Straży Pożarnej potwierdza ten termin w swoich wyjaśnieniach. Sam brak czujki dymu w takim lokalu w listopadzie 2026 r. nie oznacza więc, iż właściciel przekroczył już wyznaczony mu termin. Strażacy jednocześnie zachęcają do wcześniejszego montażu, ponieważ zagrożenie pożarem nie zależy od daty rozpoczęcia obowiązku.
Inaczej wygląda sytuacja lokalu, który w dniu wejścia w życie nowych przepisów nie był jeszcze użytkowany w ten sposób, na przykład przez cały czas znajdował się w budowie. Według KG PSP obowiązek wyposażenia go w czujkę dymu powstaje z chwilą rozpoczęcia eksploatacji. Straż podaje przykład mieszkania przekazanego do użytkowania 26 stycznia 2025 r., które powinno już mieć wymagane urządzenie. Nie można zatem przyjąć, iż każde mieszkanie, niezależnie od tego, kiedy zaczęło być użytkowane, korzysta z odroczenia do 2030 r. Podstawowe znaczenie ma stan lokalu w dacie wskazanej w przepisach.
Jeszcze inny termin przewidziano dla pomieszczeń mieszkalnych i jednostek mieszkalnych, w których świadczone są usługi hotelarskie. W przypadku takich miejsc użytkowanych w tym charakterze 23 grudnia 2024 r. obowiązek stosuje się od 30 czerwca 2026 r. W listopadzie ten termin już minął. KG PSP wymienia między innymi pokoje hotelowe, kwatery agroturystyczne oraz apartamenty przeznaczone na krótkotrwały pobyt. Właściciel mieszkania udostępnianego turystom nie powinien więc automatycznie powoływać się na termin dla zwykłego lokalu mieszkalnego. Trzeba ustalić rzeczywisty sposób wykorzystywania nieruchomości; sam fakt wynajmowania lokalu na stałe rodzinie nie przesądza o świadczeniu usług hotelarskich.
Czujka dymu jest zasadą. Czujka czadu zależy od źródła spalania
Wymóg dotyczący dymu nie został ograniczony do mieszkań z piecem, kominkiem czy instalacją gazową. § 28a ust. 1 przewiduje wyposażenie lokalu mieszkalnego w co najmniej jedną autonomiczną czujkę dymu spełniającą wymagania odpowiedniej Polskiej Normy. Mieszkanie ogrzewane z miejskiej sieci i wyposażone w kuchenkę elektryczną także podlega tej zasadzie, z uwzględnieniem adekwatnego terminu oraz przewidzianego prawem wyjątku. Obecność lub brak urządzeń spalających paliwo jest natomiast kluczowa przy ocenie drugiego obowiązku, dotyczącego wykrywania tlenku węgla.
Zgodnie z § 28a ust. 3 czujkę tlenku węgla należy zapewnić w pomieszczeniu, w którym odbywa się spalanie paliwa stałego, ciekłego lub gazowego, wchodzącym w skład lokalu mieszkalnego. Przepis obejmuje również wskazane w nim pomieszczenia lokali użytkowych przeznaczonych na pobyt ludzi. Dla mieszkań KG PSP podaje przykłady łazienki z gazowym przepływowym podgrzewaczem wody oraz pokoju z kominkiem. W takim przypadku znaczenie ma wyposażenie konkretnego pomieszczenia, a nie jedynie ogólna informacja, iż w budynku znajduje się instalacja gazowa. Termin dla istniejących pomieszczeń mieszkalnych objętych odroczeniem również przypada na 1 stycznia 2030 r.
Regulacja przewiduje jednak dwa istotne wyłączenia. Na podstawie § 28a ust. 4 wymogu dotyczącego czujki czadu nie stosuje się, gdy spalanie odbywa się w urządzeniu z zamkniętą komorą spalania, a także gdy paliwo gazowe spala się w urządzeniu przeznaczonym do przygotowania posiłków. Sama kuchenka nie tworzy więc tego obowiązku. jeżeli jednak w innym pomieszczeniu działa podgrzewacz z otwartą komorą spalania albo kominek, trzeba ocenić także to źródło. Wyjątek dotyczący jednego urządzenia nie obejmuje automatycznie wszystkich pozostałych w mieszkaniu.
Czujki dymu i tlenku węgla służą do wykrywania różnych zagrożeń. Zakup samej czujki czadu do salonu z kominkiem nie oznacza, iż mieszkanie zostało również wyposażone w czujkę dymu. Podobnie nie należy zakładać, iż urządzenie opisane jako wykrywacz gazu ma wszystkie potrzebne funkcje. Przy wyborze modelu trzeba sprawdzić, co faktycznie wykrywa i jakie wymagania spełnia. W przypadku sprzętu łączącego kilka funkcji trzeba sprawdzić dokumentację potwierdzającą każdą z nich i dopuszczony sposób montażu.
Jedna czujka to minimum. Przepisy przewidują też wyjątek
Sformułowanie „co najmniej jedna” nie oznacza, iż jedno urządzenie zapewni równie skuteczne ostrzeganie w kawalerce i dużym mieszkaniu na dwóch poziomach. KG PSP wyjaśnia, iż liczba czujek powinna być rozważana z uwzględnieniem powierzchni, układu pomieszczeń, liczby kondygnacji i sposobu użytkowania lokalu. Przepis określa minimalne wyposażenie, natomiast zalecenia dotyczące szerszej ochrony mogą wykraczać ponad to minimum. Dla właściciela praktyczne znaczenie ma również to, czy sygnał będzie odpowiednio słyszalny w miejscach, w których domownicy śpią. Samo umieszczenie urządzenia w przypadkowym zakątku mieszkania nie jest dobrym sposobem zaplanowania ochrony.
Nie jest też prawdą, iż każdy lokal bez wyjątku musi otrzymać osobną autonomiczną czujkę dymu. § 28a ust. 2 wyłącza ten wymóg, o ile pomieszczenie, jednostka mieszkalna lub lokal są chronione przez system sygnalizacji pożarowej albo stałe samoczynne urządzenie gaśnicze. Ważne jest rzeczywiste objęcie ochroną danego miejsca. Informacja, iż w budynku znajduje się jakaś instalacja przeciwpożarowa, nie rozstrzyga jeszcze, czy chroni ona także wnętrze konkretnego mieszkania. W razie wątpliwości należy sprawdzić zakres systemu w dokumentacji lub u zarządcy, zamiast zakładać, iż urządzenia na części wspólnej zwalniają wszystkich właścicieli z obowiązku.
Nie wystarczy dowolne urządzenie z napisem „alarm”
KG PSP wskazuje dla czujek dymu normę PN-EN 14604, a dla domowych czujek tlenku węgla PN-EN 50291-1, wraz z adekwatnymi poprawkami. Przy zakupie należy sprawdzić oznakowanie, instrukcję w języku polskim oraz dokumenty odnoszące się do deklarowanych adekwatności. Dla autonomicznych czujek dymu straż wskazuje oznakowanie CE i deklarację adekwatności użytkowych, natomiast dla czujek czadu krajowe zasady przewidują znak budowlany oraz krajową deklarację adekwatności użytkowych. Sam znak CE na czujce czadu może dotyczyć innych wymagań, dlatego nie powinien być jedynym kryterium oceny produktu.
Znaczenie ma również późniejsza eksploatacja. Zgodnie z § 3 ust. 3a rozporządzenia przeciwpożarowego autonomiczne czujki trzeba montować, konserwować i użytkować w sposób określony w instrukcji producenta. To w niej należy sprawdzić miejsce instalacji, zasady testowania, sposób zasilania oraz okres użytkowania urządzenia. Zakup czujki i pozostawienie jej w pudełku nie spełnia celu tego obowiązku. Podobnie urządzenie z wyczerpaną baterią nie zapewni oczekiwanego ostrzegania. Termin wymiany samego czujnika może być równie istotny jak termin wymiany baterii, dlatego instrukcję warto zachować przez cały czas jego używania.
Warszawscy strażacy zachęcają, by nie czekać do 2030 r.
Komenda Miejska PSP m.st. Warszawy w materiale opublikowanym 9 października 2026 r. przypomniała o kampanii „Czujka na straży Twojego bezpieczeństwa!” i zachęciła do wcześniejszego montażu urządzeń. Strażacy podkreślają, iż czujka tlenku węgla nie zastępuje sprawdzania przewodów kominowych i wentylacyjnych. Zwracają też uwagę na konieczność utrzymywania sprawności urządzeń, w tym wymiany baterii. Dla mieszkańca oznacza to, iż montaż czujki jest dodatkowym zabezpieczeniem, a obowiązki dotyczące przeglądów i bezpiecznego użytkowania instalacji przez cały czas trzeba wykonywać. Urządzenie ostrzegające o zagrożeniu nie usuwa jego przyczyny.
Najpierw ustal termin i rodzaj zagrożenia, potem wybierz miejsce montażu
Właściciel powinien zacząć od ustalenia, jak lokal był użytkowany 23 grudnia 2024 r. i jak jest wykorzystywany obecnie. Inna ocena będzie dotyczyć starszego mieszkania zajmowanego przez rodzinę, inna nowego lokalu oddanego do użytkowania po tej dacie, a jeszcze inna apartamentu służącego krótkotrwałym pobytom. Następnie warto sprawdzić wyposażenie pomieszczeń: czy znajduje się w nich kominek, podgrzewacz wody lub inne urządzenie spalające paliwo i czy występuje któryś z przewidzianych w rozporządzeniu wyjątków. W razie niepewności dotyczącej rodzaju komory spalania należy sięgnąć do dokumentacji urządzenia albo zapytać serwisanta, zamiast oceniać je wyłącznie po wyglądzie obudowy.
Po wyborze odpowiedniej czujki trzeba zamontować ją zgodnie z instrukcją i przeprowadzać przewidziane testy. Miejsce wygodne do przykręcenia urządzenia nie zawsze jest miejscem adekwatnym do wykrywania zagrożenia, dlatego nie należy samodzielnie przenosić zaleceń dla czujki dymu na czujkę czadu. Warto też wyjaśnić wszystkim domownikom, jak brzmi alarm i jak odróżniać go od sygnałów obsługowych opisanych przez producenta. W przypadku alarmu wskazującego zagrożenie należy opuścić niebezpieczne miejsce, zadbać o innych i wezwać pomoc pod numerem 112. Nie wolno uznawać braku zapachu za dowód, iż czujka czadu się pomyliła: tlenku węgla nie da się w ten sposób wyczuć.

9 godzin temu




![Złoty Medal dla jednostki i odznaczenia dla druhów. OSP Burkatów świętuje 80-lecie [FOTO]](https://swidnica24.pl/wp-content/uploads/2026/11/80-lat-OSP-Burkatow-21-11-2026-8.jpg)






