W razie ewakuacji dziecko powinno mieć przy sobie tę informację. Rząd umieścił ją w poradniku

W sytuacji zagrożenia choćby chwilowe rozdzielenie dziecka z rodzicami może stać się poważnym problemem. Dlatego w rządowym „Poradniku bezpieczeństwa” znalazły się zalecenia dotyczące przygotowania całej rodziny na ewakuację. Szczególne znaczenie mają dane kontaktowe opiekunów, informacje o stanie zdrowia dziecka oraz wcześniej ustalony plan działania. To proste przygotowania, które mogą pomóc służbom i bliskim w szybkim odnalezieniu rodziny.

Fot. DALL·E 3 / Warszawa w Pigułce

Rząd przypomina o bezpieczeństwie dzieci. Jedna informacja może mieć ogromne znaczenie

Ewakuacja nie zawsze przebiega w spokojnych i przewidywalnych warunkach. Może być konieczna w związku z pożarem, powodzią, awarią przemysłową, znalezieniem niewybuchu lub innym zagrożeniem wymagającym opuszczenia budynku czy określonego obszaru.

W takich okolicznościach szczególnej opieki potrzebują dzieci.

Rządowy „Poradnik bezpieczeństwa” zwraca uwagę na konieczność wcześniejszego przygotowania rodzinnego planu kryzysowego. Jednym z jego istotnych elementów jest zapewnienie możliwości kontaktu z najbliższymi, gdy członkowie rodziny zostaną rozdzieleni.

Dlatego warto przygotować dla dziecka niewielką kartę z numerami telefonów do rodziców lub innych zaufanych opiekunów.

Najważniejsza jest możliwość szybkiego skontaktowania się z osobą, która odpowiada za dziecko.

Co powinno znaleźć się na karcie kontaktowej dziecka?

Informacje powinny być krótkie, czytelne i zrozumiałe dla osoby, która będzie pomagała dziecku.

Na karcie warto umieścić:

• Imię i nazwisko dziecka.
• Numer telefonu do matki, ojca lub opiekuna prawnego.
• Drugi numer kontaktowy, najlepiej do innej zaufanej osoby.
• Informację o istotnych alergiach lub chorobach, o ile mogą mieć znaczenie podczas udzielania pomocy.
• Informację o przyjmowanych na stałe lekach, o ile jest niezbędna dla bezpieczeństwa dziecka.

Dobrze, aby numery były zapisane w formacie międzynarodowym, z kierunkowym +48 dla polskich numerów.

Kartę można umieścić w wewnętrznej kieszeni plecaka, zamykanej kieszeni ubrania albo w specjalnym etui.

W przypadku młodszych dzieci warto zadbać o to, by informacja nie wypadła podczas przemieszczania się.

Nie należy natomiast umieszczać pełnych danych osobowych i szczegółowej dokumentacji medycznej w widocznym miejscu, gdzie każdy mógłby je odczytać.

Telefon może przestać działać. Dlatego papierowa kartka przez cały czas jest potrzebna

Wielu rodziców zakłada, iż w sytuacji zagrożenia wystarczy telefon komórkowy.

Tymczasem podczas awarii sieci, przerw w dostawie prądu lub przeciążenia infrastruktury telekomunikacyjnej kontakt z bliskimi może być utrudniony.

Dziecko może również zgubić telefon, rozładować baterię albo nie mieć możliwości jego użycia.

Papierowa karta kontaktowa nie wymaga dostępu do internetu ani energii elektrycznej.

To szczególnie ważne w przypadku młodszych dzieci, które nie pamiętają numerów telefonów rodziców.

Warto też nauczyć dziecko przynajmniej jednego numeru kontaktowego na pamięć, o ile pozwala na to jego wiek.

Rodzinny plan ewakuacji. Ustalcie dwa miejsca spotkania

Sama karta kontaktowa to tylko jeden element przygotowania.

Rządowe materiały dotyczące bezpieczeństwa zalecają również wcześniejsze ustalenie rodzinnego planu działania.

Warto wyznaczyć dwa miejsca spotkania.

Pierwsze powinno znajdować się blisko domu i służyć sytuacjom, w których trzeba gwałtownie opuścić budynek, ale okolica pozostaje bezpieczna.

Drugie powinno znajdować się dalej, na wypadek konieczności opuszczenia całej dzielnicy lub miejscowości.

Może to być dom zaufanego członka rodziny albo inne wcześniej uzgodnione miejsce.

Trzeba jednak pamiętać, iż w rzeczywistej sytuacji zagrożenia pierwszeństwo mają polecenia służb. Nie wolno próbować dotrzeć do ustalonego punktu, o ile znajduje się on w strefie niebezpiecznej.

Co zrobić, gdy dziecko zostanie oddzielone od rodziców?

Rodzice powinni wcześniej spokojnie wyjaśnić dziecku, jak zachować się w przypadku utraty kontaktu z rodziną.

Najważniejsze, aby dziecko wiedziało, iż powinno zwrócić się o pomoc do policjanta, strażaka, ratownika lub innej osoby odpowiedzialnej za organizację ewakuacji.

Warto przećwiczyć prostą informację, którą będzie mogło przekazać:

„Nie mogę znaleźć rodziców. Mam przy sobie ich numery telefonów. Proszę mi pomóc”.

Dziecko powinno wiedzieć, iż nie należy oddalać się z przypadkowymi osobami ani samodzielnie szukać drogi przez niebezpieczny teren.

Jeżeli w miejscu ewakuacji działają służby, najlepiej pozostać pod opieką uprawnionych osób i stosować się do ich poleceń.

Dziecko przyjmuje leki? Przygotuj dodatkowe informacje

Szczególnej uwagi wymagają dzieci z przewlekłymi chorobami, poważnymi alergiami lub innymi potrzebami zdrowotnymi.

W takim przypadku warto przygotować krótką informację dotyczącą najważniejszych kwestii medycznych.

Może ona zawierać nazwę choroby, informację o alergiach, przyjmowanych lekach oraz numer kontaktowy do opiekuna.

Jeżeli dziecko musi regularnie przyjmować leki, rodzice powinni uwzględnić je podczas kompletowania plecaka ewakuacyjnego, zgodnie z zaleceniami lekarza i zasadami przechowywania danego preparatu.

Nie chodzi o zabieranie całej dokumentacji medycznej, ale o przekazanie informacji, które mogą być istotne dla ratowników.

Przygotowania nie oznaczają, iż ewakuacja jest planowana

Publikacja rządowego poradnika i zaleceń dotyczących dzieci nie oznacza, iż zarządzono powszechną ewakuację mieszkańców Polski.

To element edukacji i przygotowania na różnego rodzaju sytuacje kryzysowe.

Podobne zasady mogą przydać się podczas lokalnego pożaru, powodzi, awarii technicznej czy konieczności nagłego opuszczenia budynku.

Przygotowanie karty kontaktowej zajmuje kilka minut, a rozmowa o rodzinnym planie działania może znacznie ułatwić zachowanie spokoju w sytuacji zagrożenia.

Najważniejsze jest to, aby dziecko wiedziało, do kogo zwrócić się o pomoc, a osoby udzielające pomocy mogły gwałtownie skontaktować się z jego opiekunami.